Would you like to read this information again? Use the following options:

Alles over Urine-incontinentie

Powered by: KNMP logo
  • Algemeen

    Urine (plas) wordt gevormd in de nieren en verzameld in de blaas. De uitgang van de blaas wordt afgesloten door een sluitspier. De bekkenbodemspieren ondersteunen de blaas en vormen een afsluiting rond de plasbuis.

    Bij incontinentie voor urine kunt u uw plas niet goed ophouden. Indien u de plas niet kunt ophouden bij hoesten, lachen of springen, dan heet dat inspannings- of stressincontinentie. Bij inspanningsincontinentie kan de sluitspier geen weerstand geven aan druk uit de blaas. Vooral vrouwen hebben daar last van, meestal ten gevolge van slappe bekkenbodemspieren. Deze spieren kunnen verslappen na een zwangerschap of bevalling, door hormonale veranderingen of door aanleg.

    Indien u uw plas niet kunt ophouden zodra u aandrang voelt om te plassen, heet dat aandrangs- of urge-incontinentie. Bij aandrangsincontinentie trekken de blaasspieren plotseling samen. Zo wordt de plas ongewild uit de blaas geperst. Dit kan komen door een aandoening van de blaas of het zenuwstelsel, of door een bijwerking van bepaalde medicijnen. Ook kan de oorzaak psychisch zijn.

    Sommige mensen hebben last van beide vormen van urine-incontinentie.

  • Herkennen

    U heeft last van ongewild urineverlies tijdens lachen, hoesten of springen, en/of zodra u aandrang voelt. Door precies bij te houden wanneer en hoeveel urine u verliest, kan duidelijk worden welke soort incontinentie u heeft.

  • Zelf doen
    • Bij aandrangsincontinentie kunt u de blaasspier trainen door elke keer als u moet plassen te proberen het plassen 15 minuten uit stellen.
    • Bij inspanningsincontinentie kunt u de bekkenbodemspieren trainen, door ze tien keer gedurende vijf tellen aan te spannen. Doe dit vijfmaal per dag. Doe net alsof u de plas ophoudt of even onderbreekt. Span niet de buikspieren aan.

    Klik hier voor meer informatie in de patiƫntenbrieven van het Nederlands Huisartsen Genootschap over urine-incontinentie.

    Bron: Nederlands Huisartsen Genootschap.
    Laatst bijgewerkt: 29 augustus 2006.



  • Medicijnen

    Oestrogenen toegepast in de vagina
    Oestrogeen is een vrouwelijk geslachtshormoon en vult de hoeveelheid oestrogenen aan in het slijmvlies van de vagina en urinebuis. Hierdoor verminderen problemen als vaak moeten plassen van kleine beetjes of een continue pijnlijke aandrang.

    De vaginale ring werkt daarnaast nog tegen baarmoederverzakking, zodat verlies van urine door druk op de blaas zal verminderen. Voorbeelden zijn estradiol en estriol.

    Oestrogenen om in te nemen
    Oestrogeen is een vrouwelijk geslachtshormoon. Tabletten met oestrogenen vullen de hoeveelheid oestrogenen in het lichaam aan. Hoe het precies werkt bij urine-incontinentie is niet bekend. Hierdoor verminderen problemen als vaak moeten plassen van kleine beetjes of een continue pijnlijke aandrang. Voorbeeld is estriol.

    Parasympaticolytica
    Parasympaticolytica ontspannen de overactieve spieren van de blaas. Hierdoor kan de blaas meer urine bevatten voordat aandrang tot plassen ontstaat. Ook remmen ze de onwillekeurige samentrekking van de blaaswand.

    Problemen met plassen, zoals vaak moeten plassen en het niet kunnen ophouden van de plas, zullen verminderen. Het werkt alleen bij mensen met aandrangincontinentie.

    Parasympaticolytica zijn niet bij iedereen even effectief en werken bovendien niet bij mensen die last hebben van inspanningsincontinentie. Hierbij verliest men scheuten urine bij lichte inspanning als hoesten, bukken, tillen of lachen. Voorbeelden zijn darifenacine, flavoxaat, oxybutinine, solifenacine en tolterodine.

    Duloxetine
    Duloxetine wordt gebruikt bij stressincontinentie en inspanningsincontinentie. Duloxetine zorgt voor versterking van de spieren rond de urinebuis. U heeft hierdoor minder last van ongewenst urineverlies.

    Botuline A toxine
    Botuline A toxine wordt gebruikt bij urine-incontinentie door een overactieve blaasspier. Dit heet het overactieve-blaassyndroom. In zeer kleine hoeveelheden ingespoten in de blaaswand, verlamt botuline A toxine de zenuw die de blaasspier aanstuurt. De blaasspier zal minder vaak en minder heftig samentrekken. U hoeft hierdoor minder vaak te plassen en kunt uw plas beter ophouden.

Gerelateerde videos

Blaasincontinentie

Het urinewegenstelsel bestaat uit twee nieren, twee ureters (urineleiders), de blaas en de urethra (urinebuis). De nieren verwijderen afvalstoffen uit het bloed en verwerken die in urine. De urine gaat dan door de buisvormige ureters en wordt in de blaas bewaard totdat de urine via de urethra wordt uitgeplast.

‘Urine-incontinentie’ betekent dat het lichaam moeite heeft met het beheersen van de urineafvoer, of dat die beheersing helemaal verloren is gegaan. Bij vrouwen komt urine-incontinentie het meest voor. Zo’n 10 procent van de vrouwen heeft regelmatig last van incontinentie, en bijna 20 procent van de vrouwen ouder dan 75 jaar wordt daar dagelijks door geplaagd. Minstens 50 procent van de vrouwen heeft ooit wel eens last van incontinentie gehad.

Urine-incontinentie kan heel wat oorzaken hebben. Stressincontinentie komt het meest voor. Stressincontinentie treedt op als de kracht van de urethrasluitspier minder wordt, zodat de sluitspier de uitstroom van urine niet kan tegenhouden als de druk vanuit de buikholte toeneemt. Enkele risicofactoren van deze vorm van incontinentie zijn veroudering, beschadiging van de urethra en het baren van kinderen.

Bij aandrangincontinentie trekt de blaasspier zich zonder reden samen. Die samentrekkingen kunnen optreden zonder dat de hoeveelheid urine in de blaas daarbij een rol speelt. Aandrangincontinentie kan worden veroorzaakt door ruggengraatletsel, neurologische ziekten zoals multipele sclerose, infectie of blaaskanker. Bij mannen kan ook goedaardige prostaatvergroting een risicofactor zijn. Een arts kan een geschikte behandeling voorschrijven, afhankelijk van de ernst en de oorzaak van de incontinentie.

Blaasincontinentie

Het urinewegenstelsel bestaat uit twee nieren, twee ureters (urineleiders), de blaas en de urethra (urinebuis). De nieren verwijderen afvalstoffen uit het bloed en verwerken die in urine. De urine gaat…

Het urinewegenstelsel bestaat uit twee nieren, twee ureters (urineleiders), de blaas en de urethra (urinebuis). De nieren verwijderen afvalstoffen uit het bloed en verwerken die in urine. De urine gaat dan door de buisvormige ureters en wordt in de blaas bewaard totdat de urine via de urethra wordt uitgeplast.

‘Urine-incontinentie’ betekent dat het lichaam moeite heeft met het beheersen van de urineafvoer, of dat die beheersing helemaal verloren is gegaan. Bij vrouwen komt urine-incontinentie het meest voor. Zo’n 10 procent van de vrouwen heeft regelmatig last van incontinentie, en bijna 20 procent van de vrouwen ouder dan 75 jaar wordt daar dagelijks door geplaagd. Minstens 50 procent van de vrouwen heeft ooit wel eens last van incontinentie gehad.

Urine-incontinentie kan heel wat oorzaken hebben. Stressincontinentie komt het meest voor. Stressincontinentie treedt op als de kracht van de urethrasluitspier minder wordt, zodat de sluitspier de uitstroom van urine niet kan tegenhouden als de druk vanuit de buikholte toeneemt. Enkele risicofactoren van deze vorm van incontinentie zijn veroudering, beschadiging van de urethra en het baren van kinderen.

Bij aandrangincontinentie trekt de blaasspier zich zonder reden samen. Die samentrekkingen kunnen optreden zonder dat de hoeveelheid urine in de blaas daarbij een rol speelt. Aandrangincontinentie kan worden veroorzaakt door ruggengraatletsel, neurologische ziekten zoals multipele sclerose, infectie of blaaskanker. Bij mannen kan ook goedaardige prostaatvergroting een risicofactor zijn. Een arts kan een geschikte behandeling voorschrijven, afhankelijk van de ernst en de oorzaak van de incontinentie.

Bekijk video